(toedolio5.gr – αναδημοσίευση) Η φετινή εθνική παρέλαση στο Ελληνικό – Αργυρούπολη δεν προκάλεσε συζητήσεις για την οργάνωση ή τη συμμετοχή, αλλά για κάτι εντελώς διαφορετικό. Ένα ανήλικο παιδί, στο πλευρό του Δημάρχου Γιάννη Κωνσταντάτου, στάθηκε στο βάθρο των επισήμων, δημιουργώντας ερωτήματα και έντονο σχολιασμό στα κοινωνικά δίκτυα.
Ποιο είναι το παιδί αυτό; Έχει κάποιον θεσμικό ρόλο ή πρόκειται για προσωπική επιλογή του Δημάρχου; Και, κυρίως, σε ποιον αποδίδουν τελικά τιμές οι μαθητές της πόλης;
Παρακολουθώντας το βίντεο που ανάρτησε ο Δήμαρχος Ελληνικού – Αργυρούπολης, Γιάννης Κωνσταντάτος, από την παρέλαση για την επέτειο του «ΟΧΙ», είδαμε – όπως και πολλοί άλλοι δημότες – μια όμορφη, καλοστημένη εκδήλωση.
Ο ίδιος έγραψε ένα συγκινητικό μήνυμα, ευχαριστώντας τα παιδιά, τους εκπαιδευτικούς και τους συνεργάτες του, ενώ έκανε ειδική μνεία στην αντιπροσωπεία των μαθητών που ταξίδεψαν στη Σίκινο για να παρελάσουν στο πλευρό του μοναδικού μαθητή του νησιού. Ωραία λόγια, γεμάτα πατριωτισμό και συναίσθημα.
@konstantatosioannis Χρόνια πολλά Ελλάδα μας! Τα νιάτα της πόλης μας στις παρελάσεις τόσο του Ελληνικού όσο και της Αργυρούπολης απέδειξαν ότι τιμούν τους Ήρωες προγόνους μας που έπεσαν για την ελευθερία μας και αποτελούν την εγγύηση για το μέλλον της πατρίδας μας. Ευχαριστώ από καρδιάς τους εκπαιδευτικούς μας, τα παιδιά μας και όλους τους συνεργάτες μου στον Δήμο για τις 2 άψογες παρελάσεις μας. Μεγάλη τιμή για την πόλη μας, στη Σίκινο αντιπροσωπεία 30 μαθητών του 2ου Γυμνασίου Ελληνικού στάθηκε στο πλευρό του ενός και μοναδικού μαθητή του Γυμνασίου του νησιού, παρελαύνοντας μαζί του σε μια συμβολική στιγμή ενότητας και εθνικής υπερηφάνειας. Χρόνια πολλά σε όλους. #fyppppp #tiktokgreece #Δήμοs_Ελληνικού_Αργυρούπολης #ελλαδα #28ηοκτωβρίου ♬ πρωτότυπος ήχος – Konstantatos ioannis
Ωστόσο, καθώς έβλεπα το βίντεο, δεν μπόρεσα να μην παρατηρήσω κάτι που μου προκάλεσε απορίες:
Δίπλα στον Δήμαρχο στεκόταν ένα ανήλικο παιδί. Δεν γνωρίζω – ούτε θα ήθελα να υποθέσω – αν πρόκειται για τον γιο του, ανιψιό του, ή απλώς παιδί φίλου του. Το θέμα δεν είναι προσωπικό. Το θέμα είναι θεσμικό.
Από πότε ένα ανήλικο παιδί, χωρίς θεσμικό ρόλο, στέκεται δίπλα στον Δήμαρχο κατά την ώρα της παρέλασης;
Και ακόμη περισσότερο: όταν οι μαθητές της πόλης αποδίδουν τιμές με την περιφορά του κεφαλιού, σε ποιον ακριβώς τις αποδίδουν; Στον Δήμαρχο, που εκπροσωπεί θεσμικά τον Δήμο; Ή και στο παιδί που βρίσκεται δίπλα του;
Αν πράγματι πρόκειται για τον γιο του, δεν είναι άραγε άβολο να δημιουργείται η εντύπωση μιας «διάκρισης»; Ότι ένα παιδί, επειδή είναι συγγενικό πρόσωπο του Δημάρχου, έχει «επίσημη» θέση την ώρα της παρέλασης;
Και αν δεν είναι συγγενής, τότε ακόμη περισσότερο γεννάται το ερώτημα: ποιος αποφασίζει ποιος στέκεται δίπλα στα επίσημα πρόσωπα;
Οι παρελάσεις είναι στιγμές εθνικής ενότητας, τιμής και σεβασμού προς την Ιστορία. Δεν είναι ούτε οικογενειακές στιγμές ούτε ευκαιρίες προβολής.
Ας προσέχουμε, λοιπόν, πώς διαχειριζόμαστε τα σύμβολα και τους θεσμούς — ειδικά όταν δίπλα μας στέκονται παιδιά που πρέπει να διδάσκονται ισότητα, όχι προνόμια.
